ਕਪੂਰਥਲਾ (ਦ ਸਟੈਲਰ ਨਿਊਜ਼), ਗੌਰਵ ਮੜੀਆ। ਦਿਵਯ ਜਯੋਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਸੰਸਥਾਨ, ਸ਼ਾਖਾ ਕਪੂਰਥਲਾ ਵਿਖੇ ਹਫਤਾਵਾਰੀ ਸਤਿਸੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੌਰਾਨ ਸਾਧਵੀ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਰਵਾਂ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਹੈ। ਸਾਲ ਦਾ ਲਗਭਗ ਹਰ ਮਹੀਨਾ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਤਿਉਹਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਫੁੱਲਿਤ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੀ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਪਰਵ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਆਸ਼ੂਤੋਸ਼ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਿਉਹਾਰ ਕੇਵਲ ਬਾਹਰੀ ਰਸਮਾਂ ਮਨਾ ਕੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੂੰਘੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਭੇਦ ਛੁਪੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੀਵਾਲੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਬੜੀ ਧੂਮ-ਧਾਮ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ। ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਗਲਿਆਰਿਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਬਲਦਾ ਦੀਵਾ ਕਿਸਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਸਾਡੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਦੀਵੇ ਇਸ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਬੱਤੀ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਆਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਬਲਦੀ ਹੋਈ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲਾਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੱਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਦੀਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਤੇਲ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਪੂੰਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਮੇਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਸ਼ਰੀਰ ਸਭ ਦੇ ਪਾਸ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੀਵੇ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਸਕੇ। ਪਰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਵਾਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਸਾਰਥਕ ਦੀਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
